ျမတ္သိန္းထြန္း အားအားယားယား ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေတြးေနသည္

ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ ဆြဲေဆာင္မႈ တစ္စက္မွကို မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အထဲမွာ တတ္သေလာက္၊မွတ္သေလာက္ အႏွစ္ေတြထည့္ေပးထားပါတယ္။ သူမ်ားဆီမွာ ေသာက္ညင္အကပ္မခံရရင္ စားမ၀င္၊အိပ္မေပ်ာ္တတ္တဲ့လူမ်ိဳးဆိုေတာ့ခါ ဒီထက္ပိုေကာင္းတဲ့ေခါင္းစဥ္ကို အုန္းစားခံျပီး မစဥ္းစားေတာ့ပါဘူး။ သည္းညည္းခံျပီး ဆက္ဖတ္ေတာ္မူၾကပါ။

တစ္ကိုယ္ေရ တစ္ကာယအတြက္ေတာင္မွ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ လုပ္ကိုင္စားေသာက္လို႔ အဆင္မေျပတဲ့အခါ မသြားခ်င္သြားခ်င္နဲ႔ ႏိုင္ငံျခားဆိုတာၾကီးကို လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္အနည္းငယ္ကာလတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ထြက္လာခဲ့ရပါတယ္။ အဆင္မေျပတဲ့ဘ၀ရဲ့ သိမ္ငယ္မႈေတြကို ႏိုင္ငံျခားထိ ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲေခါက္ထည့္ယူခဲ့ရတယ္ ဆိုပါစို႔။ သူမ်ားႏိုင္ငံေလဆိပ္ရဲ့ လ၀ကေကာင္တာက တာ၀န္က်၀န္ထမ္းက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ပတ္စပို႔အနီေရာင္ေလးကို အေခါက္ေခါက္အခါခါ စစ္ေဆးရင္း သူ႔ႏိုင္ငံထဲ၀င္မယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို သိမ္ငယ္မႈေတြ ဆယ္ကီလိုစာေလာက္ ထပ္ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။

အေလာင္းခ်င္းထပ္၍ ခင္းသည့္လမ္း(သို႔) ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ၏ လြတ္လပ္ေရးၾကိဳးပမ္းမႈသမိုင္း မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုမ်ား

ျပိဳကြဲျခင္း၏ နိဒါန္း

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ရက္တစ္ရက္ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္မွာ  ျဗိတိသွ်ပိုင္ အိႏိၵယတိုက္ငယ္ဟာ ႏိုင္ငံသစ္ႏွစ္ခုအျဖစ္ ထက္ျခမ္းကြဲျပီး လြတ္လပ္ေရးရရွိခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခုက မူဆလင္ေတြၾကီးစိုးရာ ပါကစၥတန္ျဖစ္ျပီး ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဟိႏၵဴေတြၾကီးစိုးတဲ့ အိႏိၵယႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုလြတ္လပ္ေရးရွိခဲ့ၾကရာမွာ အိႏိၵယႏိုင္ငံကေတာ့ ကုန္းေျမအမ်ားစု တစ္စုတစည္းတည္းရွိတဲ့ႏိုင္ငံအျဖစ္ လြတ္လပ္ေရး ရရွိခဲ့ျပီး ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံကေတာ့ အိႏိၵယႏိုင္ငံကို အလယ္မွာထားျပီး အေရွ႕ပါကစၥတန္(အေရွ႕ဘင္ေဂါ)နဲ႔ အေနာက္ပါကစၥတန္ရယ္လို႔ နယ္ေျမႏွစ္ပိုင္းရွိတဲ့ ႏိုင္ငံအျဖစ္ လြတ္လပ္ေရးရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳးနယ္ေျမႏွစ္ျခမ္းကြဲျပီး လြတ္လပ္ေရးရရွိခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို အေနာက္ပါကစၥတန္ဖက္ကပဲ လက္၀ါးၾကီးအုပ္ထားခဲ့ျပီး အေရွ႕ပါကစၥတန္ကေတာ့ လက္ေအာက္ခံနယ္ေျမအျဖစ္ ရပ္တည္ခဲ့ရပါတယ္။ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္တဲ့ ဘာသာတူေတြျဖစ္ေပမယ့္လို႔ အေရွ႕နဲ႔အေနာက္ဟာ စာေပ၊ဘာသာစကားနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈစရိုက္ လကၡဏာခ်င္း မတူၾကပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရးမွာ အေနာက္ၾသဇာခံျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အေရွ႕ေဒသဟာ စီးပြားေရး၊လူမႈေရး၊ပညာေရး စတဲ့နယ္ပယ္ေတြမွာ အေနာက္ေဒသေလာက္ ဖြံ႔႕ျဖိဳးတိုးတက္ျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလိုမညီမွ်မႈေတြကပဲ ဒီႏိုင္ငံရဲ့ ေဒသၾကီးႏွစ္ခုၾကားမွာ အက္ေၾကာင္းၾကီးၾကီးမားမား ျဖစ္လာေစခဲ့ပါတယ္။ 

ရိုဟင္ဂ်ာကင္းဒမ္းျပည့္ရွင္ ဘြရွင္မင္းၾတားဂ်ီး၏ ညီလာခံသဘင္

ဗမာျပည္ေထာင္စုမွ ခြဲထြက္ကာ ကမၻာေပၚတြင္ေနာက္ဆံုးေပၚေပါက္လာသည့္ ဒီမိုကရက္တစ္ ပေဒသရာဇ္ႏိုင္ငံေတာ္ ရိုဟင္ဂ်ာကင္းဒမ္း၏ အရွင္သခင္ စူလတန္ဘုရင္မင္းျမတ္ ရွိတ္ခါလီဖာ အလီဘာဘာ အာလာဒင္ မူဂ်ာေဟဒင္ ျမတ္သိန္းထြန္းသည္ ၎စိုးစံေတာ္မူေသာ Syahida ေနျပည္ေတာ္ရွိ ေခြးရုပ္ေလးခုခံ ရာဇပလႅင္ေပၚတြင္ စံပယ္၍ အိုင္ပက္ဖြင့္ကာ ရွာကီယာ၏ ၀ါကာ၀ါကာသီခ်င္းကို နားေထာင္လွ်က္ ေဖ့ဘုတ္သံုးစြဲေတာ္မူေနေလသည္။ ထိုအခိုက္တြင္ မင္းတိုင္ပင္အမတ္ၾကီး ေဒါက္တာ၀ါကာအူးဒင္းႏွင့္ ဘုရင္မင္းျမတ္၏ ႏိုင္ငံေတာ္အၾကံေပးအရာရွိခ်ဳပ္ ေဒါက္တာဇာနည္တို႔ ႏွစ္ဦးသား ဘုရင္မင္းျမတ္၏ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္သို႔ ဆလမ္ေပး၍ အခစား၀င္ေရာက္လာေလသည္။

မေက်နပ္ရင္ လဲေသလိုက္ၾက။ ဒါပဲ

မႏွစ္က ဘီဘီစီမွာျမန္မာႏိုင္ငံေျမပံုထဲ ဘဂၤလီေတြကို တိုင္းရင္းသားအျဖစ္ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ယွဥ္တြဲေဖာ္ျပခဲ့ကတည္းက ေဖ့ဘုတ္ကို အပ်င္းေၿပသံုးစြဲျပီး သူမ်ားစာေတြထိုင္ဖတ္ေနတဲ့လူအျဖစ္ကေန စာေရးတဲ့လူ ၿဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ညစ္တဲ့ ေဇာ္မင္း

ပရိေစၦ
ႏွစ္ေတြသာ ေညာင္းခဲ့ေပါ့
ေျပာင္းေတာ့မယ္တဲ့
ေခတ္ေဟာင္းရယ္....။

ခက္တယ္ ရိုဟင္ဂ်ာဟာ ဘာလဲဆိုတာ သိသိၾကီးနဲ႔ ေထာက္ခံေနတဲ့လူေတြေၾကာင့္ ခက္တယ္

အပိုဆာဒါးေတြ ဒီပို႔စ္ထဲမွာ ထပ္မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ျမန္မာေတြ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ သက္ေသသကၠာရ ေျမာက္ျမားစြာ၊ သမိုင္းအေထာက္အထားေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာနဲ႔ ေျဖရွင္းခဲ့ၾကျပီးပါျပီ။ အဲဒါကိုေတာင္မွ လက္မခံပဲ ဒီဘဂၤလီနာမည္အတုကို ထပ္ခါတလဲလဲ ပရိုမိုးရွင္းလုပ္ေနၾကတဲ့ အေနာက္ႏိုင္ငံအစိုးရေတြနဲ႔ NGO ေတြ၊ ျပည္ပသတင္းဌာနေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအုပ္စုတခ်ိဳ႕ေတြ၊ျပည္တြင္းက ျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလွပါခ်ည္ရဲ့ဆိုတဲ့ ျမန္မာျပည္ေပါက္ ႏိုင္ငံသားစစ္စစ္ မူဆလင္အခ်ိဳ႕နဲ႔ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္လူမ်ိဳးရဲ့ သမိုင္းကို ခ်ေရာင္းစားေနတဲ့ ပညာရွင္ဆိုတဲ့လူေတြ...ဒီလိုလူေတြေၾကာင့္ ခက္တယ္။

ကၽြန္မ၏ ခ်စ္သူမ်ား သို႕မဟုတ္ အသဲကြဲၿခင္း သို႕မဟုတ္ အခ်စ္ႏွစ္ခု

အခ်စ္ဆရာမၾကီးလား? အခ်စ္က်မ္းေၾကေနတယ္ေပါ့။? ဘာကိစၥ အခ်စ္အေၾကာင္းေရးတာလဲ? ဘာလဲ ညာလဲ ဘာလဲ ညာလဲ စတဲ့ စတဲ့ ေမးခြန္းေတြၿဖစ္ေနမွာပါပဲ။ ကၽြန္မ အခ်စ္ဆရာမၾကီးမဟုတ္ပါဘူး။ ဘာက်မ္းမွလဲ မေၾကပါဘူး။ မကၽြမ္းလို႔သာ ကၽြန္မကို သူက

အခန္း(၁) ရည္းစားဦး (သို႔မဟုတ္) စိတ္ကစားအခ်စ္

အသက္က ၁၅ နွစ္ (၁၀ တန္း ေက်ာင္းသူေလး) သူမ ၅ တန္းထဲက အစ္ကိုလို သူငယ္ခ်င္းလို ခင္မင္ေနရတဲ့ သူတေယာက္ရဲ့ အခ်စ္ကို အေနနီးစပ္မႈကို အခ်စ္ဟုထင္မွတ္ကာ ပထမဆံုးရည္းစားအၿဖစ္ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ သူမသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က